Mensen bellen de tiplijn Meld Misdaad Anoniem vooral omdat ze zich zorgen maken over vrienden, familie of bekenden die op het verkeerde pad dreigen te raken. Een mooi motief; zeker als je bedenkt al die telefoontjes in 2010 hebben bijgedragen aan de oplossing van naar verwachting 1100 strafzaken.
Op basis van de tips hielden de opsporingsautoriteiten in 2010 zeker 1250 mensen aan en werden er 830 zaken opgelost. Maar omdat veel meldingen nog in onderzoek zijn lopen deze aantallen nog op, verwacht Wesselink. "De prognose is dat we eind 2011 uitkomen op 1600 aanhoudingen en 1100 opgeloste zaken.”
Voor het eerst deed M. onderzoek naar waarom mensen eigenlijk bellen. Niet op basis van statistische gegevens, zegt Wesselink, want die houdt de tiplijn niet bij. "Nee, daarmee zouden we het vertrouwen dat mensen in ons stellen mogelijk kunnen schaden.” In plaats daarvan heeft Wesselink zijn medewerkers gevraagd op basis van hun ervaringen eens op een rijtje te zetten wat de belangrijkste redenen zijn om te bellen. Als eerste noemt M. de ‘zorg om familieleden of bekenden’. Wesselink: "Een voorbeeld: als je weet dat je neef in drugs handelt, is de meest normale reactie om hem te vragen waar hij nou helemaal mee bezig is. Maar angst kan voor zijn reactie kan ook een reden zijn om dat niet te doen. Dan kun je nog naar de politie stappen. Maar ook die drempel kan wel eens te hoog zijn. Een derde optie is ons bellen.”
Uit de gesprekken die Wesselink voerde met zijn medewerkers blijkt dat de meeste bellers worstelen met die beslissing. "Soms loopt iemand maanden rond met belastende informatie over familie, vrienden of bekenden. En als ze dan toch bellen, is er vaak opluchting. Ze zijn het kwijt.”
Mensen bellen vaker over straatroven en kinderporno, zaken waar het afgelopen jaar veel aandacht was in de media. Drugsoverlast is ook een belangrijke reden. "We zien dat veel mensen bellen, omdat ze vinden dat hun buurt achteruit gaat. Vooral overlast van drugshandel op straat of vanuit panden waar dealers wonen, is een doorn in het oog. Vaak is het ook de ergernis dat misdaad loont. Jij werkt iedere dag weer hard voor je geld, terwijl je buurman slapend rijk wordt omdat hij wiet kweekt op zolder.”
De hennepteelt is en blijft een speerpunt van M. zo maakt Wesselink duidelijk. "We hebben dat laatst nog op het ministerie van Veiligheid besproken. We worden betrokken bij een actieplan van minister Opstelten. En daar is ook alle reden voor. Ik schrik echt als ik de foto’s zie van de gruwelijke afrekeningen die de laatste tijd in dat milieu plaatsvinden. We gaan er extra aandacht voor vragen in de hoop dat mensen nog meer bellen.”
Dat M. een belangrijke partner is in de strijd tegen de hennepteelt tonen de cijfers over 2010 wel aan. De politie nam op basis van tips afkomstig van M. 40 procent meer hennep in beslag dan het jaar ervoor. De straatwaarde bedroeg 29 miljoen. Ondanks die toename werd er wel minder gebeld: 3898 tips in 2010 tegenover 4417 in 2009.
Je zou met enige goede wil kunnen zeggen dat er een parallel bestaat tussen M. en klokkenluiderswebsite Wikileaks. Wesselink bekent dat hij het nieuws rond Wikileaks en boegbeeld Julian Assenge met bovengemiddelde aandacht heeft gevolgd. De bellers van M. zijn feitelijk ook klokkenluiders, maar daarmee houdt de vergelijking wel een beetje op, vindt Wesselink. "Er is in de samenleving een groeiende behoefte aan transparantie en het aan de kaak stellen van misstanden. Maar ik vind dat Wikileaks onverantwoordelijk omgaat met informatie waarover het beschikt. Bovendien voedt de site het wantrouwen tegen overheden en andere instituties. Wij werken juist samen met de overheid.”
Hoe belangrijk het kan zijn om verantwoord met gevoelige informatie om te gaan, merkte Wesselink in 2009 aan den lijve. De naam van een getuige van een dodelijke steekpartij in Rotterdam had M. gebeld om de identiteit van de dader door te spelen. Deze krant onthulde destijds dat de naam van die getuige tegen alle afspraken in was opgedoken in het strafdossier waar ook de verdachte over beschikte. Een pijnlijke affaire die alle alarmbellen deden rinkelen bij Wesselink. Een zaak die op het hoogste niveau is besproken, zegt Wesselink. "Het Openbaar Ministerie nam de zaak uiterst serieus en heeft mede op ons aandringen de protocollen en afspraken over de geheimhouding waar nodig extra aangescherpt.”
Nog steeds denken mensen dat M. onderdeel is van de politie. "Een wijdverbreid misverstand. Anonimiteit en onafhankelijkheid is de kern van ons bestaan. We zijn een particuliere stichting en onze medewerkers zijn geen agenten. En we zien ook de nummers niet van de mensen die ons bellen. Dus M. belt ook nooit terug.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten